Çamėrisė
Çamėri! si njė erė e fortė,
mė ndez nė zemėr,
damarėt e gjakut,
ç’mė vėnke nė lėvizje,
turbinat e vargut.
Agoni
Sytė,
E zbardhuar,
Tė humanizmit tėnd,
Nė agoni,
Ah, pėr fat tė keq,
Qėnkan drejtuar,
Te tavani
I ngritjes sė çmimeve,
Nė seri.
Smogu mbi lulet
Smogu mbi lulet,
na qenka Aushvic i ri,
qė çdo banor tė globit,
i sjell gjėmė e tragjedi.
Pėrsėri pėr fjalėn time
Me broncin
E shkrirė,
Tė dhimbjes,
E tė madhėshtisė,
Tė jap profilin,
E figurės,
Sė Gjergj Elez Alisė.
Nė vėshtrim tė parė
Valėzimi i sipėrfaqes,
I Oqeanit Paqėsor,
Tė vėshtrimit tėnd,
U duka
I qetė,
Zbutės.
Ndėrsa nė thellėsi,
Ah, ç’tė lundruakan,
Nėndetėset
E luftės.
Devollit
Devoll,
Qė gjarpėron,
Gjatė relievit
Tė viteve tė mia,
Plot vėrshim,
Mos je
Fitil dinamiti,
Vėnė,
Prej dashurisė sė djegur,
Si vetėflijim!?
Pagjumėsi
Copėza tė vogla
Netėsh lakuriqe;
Me ėndrra
Tė gurgulluara,
Si burimet
Qė zbresin,
Poshtė lumit,
Ç’m’u shpėrndakan
Si copėza letre,
Nėpėr dyshemenė,
E shkakut
Tė ikjes sė gjumit.
Vėzhgim
Nė njėrėn anė dėgjoj,
Regėtimėn e ambicjes
Sė tė qenit paqėsor,
E mosprekjes te tjetri
Tė fijes sė flokut.
Nė anėn tjetėr shoh
Librin e hapur
Tė sintaksės sė gjakut,
Qė derdhet
Pėr lirinė e puplės sė zogut.
Paradoks
I “takon”,
Ato qė si takon,
T’i marrė.
Atij qė i takon,
U dashka,
Tė blej,
Vend- varrim
Nė Sharrė.
Shatravanė nė pafundėsi
Nė çdo dhjetė metra pėrshkimi,
Nė udhėt e Elbasanit,
Gjen shprehjen:
“Paraja e kthen
Ujin pėrpjetė…
Qė tė bėka tė mendosh:
“Sa shumė shatravanė,
Paska ky qytet”!?
Pėr piktorin Sefedin Xhaferri
Me ne mik mjaft luajte kukafshehtas si fėmi,
Nga je fshehur dil si sihariq, mbi bregore,
Kulloshtrėn e trashė e shpirtėrores bukuri
Ta pi qengjėria e cdo ardhje pranverore.
Nė arė dil tė shohėsh kallėllzat e grurit tė pjekur,
Apo mullarėt e barit tė flasin me vete,
Udhės me pluhur plaçkitur prej erės sė cmendur,
Ta shpėrblesh me ca monedha- capa jete.
Mallin tonė pėr ty, ta shohėsh zhuritur nė çdo gur,
Tė gjindesh atje ku gurgullon gėzimi e rakia,
Mbi postiqet e arritjeve tė tua nė pikturė
Si plak i moçėm tė ulet kėmbėkryq thjeshtėsia.
Pėr ty nė zemėr gjithnjė tė ruajmė njė vend,
Tė na ulesh si shenjėtor, tej vdekjes, tej moshės,
Aleksandri i Madh i forcės sė talentit tėnd,
Tė pushtoj viset e largėta, tė indiferencės sė kohės.
Lascia un commento